Erkekler neden istedikleri şey olmayınca değişiyor?

“Erkekler neden istedikleri şey olmayınca değişiyor?” sorusu aslında hem psikolojik, hem sosyolojik, hem de bireysel boyutları olan bir konu. Görünüşte basit bir gözlem ama içinde çok katmanlı bir dinamik var.

Öncelikle insan doğasının temelinde “beklenti” var. İster kadın olsun ister erkek, bir şey istediğimizde beynimiz onu elde etmeye göre bir hazırlık yapıyor. Bu, dopamin denen ödül mekanizmasıyla ilgili. Kişi istediğini alamadığında bir tür hayal kırıklığı yaşıyor ve bu, ruh halini doğrudan değiştiriyor. Ama erkeklerde bu durum biraz daha “gözle görülür” oluyor. Neden? Çünkü toplum erkekleri daha çok sonuç odaklı yetiştiriyor. Çocukluktan itibaren “başar”, “elde et”, “kazan” gibi öğretiler verildiği için, istedikleri olmadığında bir çeşit “başarısızlık” gibi algılayabiliyorlar. Bu da tavırlarına yansıyor.

Bir başka nokta: Erkeklerin duygularını ifade etme biçimleri. Genel olarak kadınlar hayal kırıklığını daha rahat dile getirebiliyor; “üzüldüm, kırıldım” diyebiliyor. Erkeklerse çoğu zaman bu dili öğrenmeden büyüyor. Dolayısıyla içindeki hayal kırıklığını öfke, mesafe koyma ya da ani tavır değişiklikleriyle gösteriyor. Aslında değişen şey duyguları değil, onları dışa vurma şekilleri.

İlişkilerde bu daha belirgin oluyor. İstediği ilgi, onay ya da davranış gelmediğinde erkek, kendini geri çekerek ya da soğuk tavırlar sergileyerek tepki gösterebiliyor. Bu, “istemediğim oldu” demektense karşı tarafı hissettirerek bir çeşit kontrol arayışı oluyor. Yani “ben değişirsem sen fark edersin” mantığı devreye giriyor.

Tabii tüm erkekler için aynı genellemeyi yapmak doğru olmaz. Bazıları olgunlaşmış, kendini tanımış ve duygularını yönetmeyi öğrenmişse, istediği olmadığında daha sakin kalabiliyor. Ama genel eğilim, özellikle genç yaşlarda, hızlı duygu değişimleriyle kendini belli ediyor.

Bir de işin ego tarafı var. Erkeklik çoğu toplumda hâlâ “güçlü olmak, istediğini almak, sözünü geçirmek” gibi değerlerle tanımlanıyor. Bu kalıplar, istedikleri olmayınca “erkekliğine gölge düşmüş gibi” hissetmelerine sebep oluyor. Dolayısıyla davranışları bir anda sertleşebiliyor veya mesafe koyabiliyor.

Sonuç olarak, erkekler istedikleri şey olmayınca değişiyor gibi görünse de aslında bu, öğrenilmiş davranış kalıpları, duyguları ifade etme biçimi ve toplumsal beklentilerin bir karışımı. İçeride hissettikleri hayal kırıklığını yönetemedikleri için dışarıya “ani değişim” olarak yansıyor.

Erkeklerin isteği bitmez bal ver kaymak yok mu der. Erkekler doyumsuzdur her talebi kabul gören bir şeyin fazlasını ister. Bunu da alıştıran yine karşı taraftır. Şimdiki ilişkiler menfaat üzerine kurulu istediği bir şey olmayınca her türlü ahlaksızlığı çirkefliği yapar. Tabi herkes öyle DEĞİLDİR.

Çocuk olduklarından