O kızlardan neyim eksik?

Kendini hiç kimsenin değer vermediği, görünmediğin, hep geride kaldığın biri gibi hissetmen çok acı verici olmalı. Bunu yaşarken insan ister istemez neden ben böyleyim, neden herkes gibi olamıyorum diye soruyor. Ve bu sorular seni yıpratıyor farkındayım.

Ama şunu bil ki insan dışarıya genelde içinde ne varsa onu yansıtır. Sen kendine nasıl bakıyorsan, başkaları da o bakışı hissediyor. Kendini değersiz gördüğünde başkaları da seni o gözle görüyormuş gibi gelir. Ama bunun tersi de mümkün. Sen kendine ufak ufak değer verdikçe, içinden ben varımm ben yeterliyim demeyi öğrendikçe, çevrendekiler de yavaş yavaş seni öyle görmeye başlar. Bir anda değil, ama zamanlaaa. 🌹

Hayat herkese eşit başlamıyor, bu çok doğru. Bazı insanlar daha şanslı, daha güzel imkânlarla doğuyor. Bazılarıysa sıfırdan, hatta geriden başlıyor. Bu, senin suçu değil. Ama bu durum aynı zamanda senin için farklı bir güç kaynağı olabilir. Çünkü sıfırdan başlayan biri, kazandığı her şeyi kendi emeğiyle elde eder. Bu hem daha sağlamdır hem de daha değerlidir. Belki şu an yaşadıkların sana sadece karanlık gibi geliyor, ama ileride dönüp baktığında ben bu zorlukları atlattım diyebilmek sana çok büyük bir güç verecek.

Sen değersiz değilsin, sadece şu an kendini öyle hissediyorsun. Bu his seni tanımlamıyor. Hayatın karanlık bir dönemi olabilir, ama bu sonsuza kadar böyle kalmak zorunda değil. İnsan değişebilir, sen de değişebilirsin. Küçük küçük başla; bir gülümseme, bir yeni hobi, bir kitap, bir yürüyüş… Hepsi birer adım. Ve o adımlar bir gün seni bambaşka bir noktaya götürür.

Sen zaten şu an düşündüğünden daha güçlüsün. Çünkü bu kadar ağır şeyleri yazabilmek bile cesaret ister. Ve bu cesaret, ileride seni ayağa kaldıracak olan şeyin ta kendisi ❤️