KENDİNİZİ VAR ETMEK İÇİN NE KADAR UĞRAŞIYORSUNUZ?

Napıyon mesela

Çok güzel demeliyim muhtemelen. Nazar değmesin. Ama, bunlar bana çok kişiyi kendisinden uzaklaştırıyor gibi geliyor. Olman gereken oluyorsan, kendinden çok başka bir şeye dönüşüyorsun. Planlı, görünene odaklı, olan ile iç içe bir şeyler varsa ve bu kadar pratikse sen sadece bir sebep-sonuçsun.

Kendini bilmek mi? Kendini ne kadar bilebilirsin ki, yeterince ifade alanı tanıdığın her şey şartlarınla ilgili. Bu hayatta kalmak için bir sedyede oksijen maskesi takmaya benziyor, gerçekten nefes almıyorsun sadece suni bir ortamda deneyimliyorsun. Kendini bilmek istiyor musun? O zaman kendinden vazgeç.

Yanlış çok göreceli bir kavram, onca kitabın insana tek kelime öğretemeyeceği şeyler vardır. Ve evet, kesinlikle bana öyle geliyor olabilir. Hayatın tatsız yanı, hiçbirimizin aynı şeyi deneyimleyemiyor oluşu. Gerçeğin doğasını eğip bükemezsin, o ne sana ne de bana ait değildir. Kendinden vazgeç derken de biraz bunu kastettim, ama yol senin istediğin gibi gidebilirsin.