Evinize varabildiniz mi?

Tutacak bir el bulamadığı ilk yerden, eve döner insan hep.

Ev dediğimiz, ev bildiğimiz o yer neresi? Eğer bu sorunun cevabını, dört duvar bir çatıya ithafen veriyorsanız, en büyük yanılgıdasınız demektir.

İnsan elbet döner eve. Ben henüz yolun başındayım.

Evet, eve varmak gerçekten insana derin bir huzur verir. Ama dediğin gibi “ev” herkes için aynı şey değildir. Kimi için kapıyı açtığında karşısına çıkan sıcak bir yemek, kimi için sevdiklerinin sesi, kimi için de sessizliktir. Bazıları içinse ev, sadece bir insanın yanında hissettirdiği güven ve huzurdur. Yani dört duvar da olabilir, kalbinizi ısıtan bir omuz da…
Bazen yolun sonunda vardığımız yer bir bina değil, bir bakış ya da bir kucak olur. “Eve varmak” aslında biraz da içimizde bulduğumuz dinginliktir.

Bir zamanlar tatil dönüşü eve dönmek gibi hissettiğim bir yer vardı evim gibi rahat ve konforlu gelirdi...

Evin gibi hissettiğinde ne olur biliyor musun?

Ev dediğin, yanında olunca kıymetli ve özel değildir uzaklaşınca kıymetlenendir ve bilmezler ki her daim huzur vermek zorunda değildir!!

Yani huzur veren bir yapısı olduğu için orası evin değildir!

Anlamazlar, ve en sağlam temellere bildirdiğin evin ömür boyu kirasını peşin ödesen de yansın depozito da ( emekler) dersin...

Bir çok defa evim ocağım dağıldı hemde daha 3-5 yaşlarında çoook uzun sürede heryeri evim sandım sonra o. Evlerin birinde canımın çektiği mandalinayı gidip dolaptan alamayıp gece herkes uyuduğunda alıp odaya açıp hızlı hızlı yakalanmadan yedigim o gün evin ne demek olduğunu anladim