Bunu yaşayan var mı varsa, bu yaşadığımın anlamı nedir?

Üniversiteki arkadaşlarının seviyesi ve kültürel düzeyi senden çok mu farklıydı? Veya olgunluk olarak senden daha mı düşüktü ve çocuksuydu? Belki üniversitede toksik bir ortamın olduysa, insanlar senin tüm hayat enerjini almış olabilir. Seni düşürecek veya aynı düzeyde tutacak değil, seni yükseltecek bir ortama ve arkadaş grubuna ihtiyacın vardır belki.

Anladım, o zaman senin sorunun veya başka bir deyişle travman insanlara olan güvensizlikten kaynaklanıyor. Ancak şunu da unutmamak lazım 2000'li yıllarda artık istisnasız neredeyse her insan böyle. Kimse iyiliğe iylikle karşılık vermiyor, iyilik yapanı enayi yerine koyuyor. Durduk yere kimseye iyilik yapmamak lazım.

Peki etrafında hiç mi bu düşünceni yıkmanı sağlayacak dürüstlükte birileri yok (arkadaş, iş arkadaşı, kuzen vs). Çünkü insan bu kadar güvensizlikle de zor yaşar. %100 güvenilecek kişi demiyorum, en azından kötülük görmeyeceğin düzeyde iyi insanları kastediyorum.