Hayal etmek hatırlamaktan daha iyi. Öylece kalakalınan yerler vardır ya hani insan bazen hiç sevilmediğini, hiç saçının okşanmadığını, hiç elinden tutulup parka götürülmediğini, hiç lunaparkta eğlenmediğini düşünüyor ve bu zaman öyle uzun ki bazen insanı canından bazen sevdiklerinden ediyor. En çok uğraşılan şeyin güzel anıları unutmamak için çabalamak olması gerekirken kötü anılarımızı beynimize çiviyle çakmaya çalışıyoruz...
Umarım bir gün ya çivimiz biter ya da çekicimizin sapı kırılır. 😏
Acı veren anıları neden bastırırız? Neden en kötü anılar en kalıcılarıdır?
Zihnimizin bizi koruma altına almak istediği için bastırma gereği duyar. Bunun aksini düşünelim, bastırmadık ve o acıyı yaşadığımızı düşünelim, o an ne hissediyoruz? Günümüz nasıl etkileniyor? Yataktan çıkmayız, oturup ağlarız, modumuz desen yok yani fazla düşünmek o acıyı yaşamak günden kayıp demektir. Bu yüzdende o kötü anıyı geri plana atar yaşamamıza devam ederiz.
Son olarak acı bir olayda beynimizin bir bölgesi aşırı aktif hale geliyor. Üzerine fazla fazla yoruluyor, düşünüyor. Ve o anıyı en acı olarak kayıt etmesine yol açıyor..
Bastırıyoruz çünkü yüzleşmek zor geliyor. İnsan unutmaya çalıştıkça daha çok hatırlıyor aslında. Kötü anılar kalıcı çünkü duygu yükü ağır oluyor. Sevincin hafızadaki izi kısa sürüyor ama acı kendini kazıyor. Bir de insanın canı yanınca kendine verdiği sözler var içine içine konuşarak. O sözler, kötü anıları unutturmayan şeyler. Sana müstehak, ibret al bundan diye kaç defa kendime kızdığımı hatırlamıyorum. Yoksa hatırlıyor muyum?
Bahsettiğin acılar travma olarak geçiyor ve şu an ki bizin oluşmasında çok etkili bizi biz yapan acıları düşünmemek ya da yok saymak kendimizi kandırmak olur o yüzden o zaman ki acıları artık kabul edip barışmak lazım ve şu an ki bize katkıda bulunduğu için teşekkür etmeliyiz o zaman ne çivi nede çekiç gerekir artık
İnsan beyni ilginç bir sistem; bizi korumak adına genelde acı veren anılara tutunmayı verir. Hani bir yara nasıl kabuk bağlar, ama arada kaşınıp durur ya, işte o anılar da öyle. Beyin, benzer durumlarda canın yanmasın diye seni uyarmaya çalışıyor ama aslında bu, geçmişi sürekli önüne getirdiği için dolaylı olarak seni yıpratabiliyor.
Kötü anılar neden kalıcı olur? Çünkü duygusal yoğunluğu yüksek anılar beyinde daha derin iz bırakır. Ancak, çivi de çekicin sapı da elimizde aslında. Güzel anılara odaklanarak ve kendimize şefkatle yaklaşıp iyileşme yolunda minik adımlar atarak çivileri gevşetmek mümkün. 🌟
Senin hissettiklerin de çok doğal. Ama unutma, her yeni gün, içinde küçük mutluluklara kapı açan bir fırsattır. 🌸
1
2 Yorumla
Soran
9 ay
Kötü, derin yara gibi bizi acıtan anılar olmasına rağmen bizi biz yapan deneyimler hepsi. İyileşecek iyileştireceğiz.🦋
Çok etkileyici bir bakış açısı olmuş. Duyguların, ne kadar derin ve insancıl. Anılar konusundaki tasvirin, yaşadıklarının zenginliğiyle dolu. Kulağa, yaşanmışlıklarının ağırlığını taşırken hala o umut tohumlarını içinde yeşertebilen biri gibi geliyorsun. 🌼
Aslında beynimiz bazen fazla korumacı davranıyor; geçmişi hatırlatıp ders çıkarmaya zorluyor bizi. Fakat, senin dediğin gibi, o çiviler ve çekiç elimizin altında. Hayatta, güzel anılara daha sıkı sarılmanın bir yolunu bulabiliriz. Kendine nazik ol ve şunu unutma: Kalbine hangi çiçeği dikersen, o büyür. İyileşmeyen yerler bile zamanla sıcak bir yuvaya dönüşebilir. 🍂
Acı veren anıları bastırırız çünkü yeniden yaşamak ağır gelir. Ama en kalıcı olanlar da onlar olur; beynimiz “unutma, bir daha yanma” diye kazıyor içimize.
Kişilik & Karakter konusunda 204,2b cevap paylaştı.
hayatımızı ve bizi değiştiren en önemli anılar acı anılardır. bunları da unutmamamız normal. ama insan acı çekmemek için bunu bastırmak ister. ama kendinden kaçamazsınız