Hayatınız da aldığınız en zor karar neydi 💙 ?

Seninkisi de bir o kadar zormuş ama, sevdiğin insanı sırf onun iyiliği için kendinden uzak tutmak canını çok yakmıştır 🥺 ben senin durumunda olsam senin gibi yapabilir miydim emin değilim gerçekten çok güçlü biri olduğuna eminim 🤍🎀 benimki de zordu yani en azından benim için çok zordu hem babamdan igrenmek ve nefret etmek hemde onu hayatımdan çıkaramamak çok koyuyordu en son çıkardım ama farketmeden de olsa bir yanım hep yarım ama onun gibi iğrenç bir adamın eksikliğini hissediyorum kendimden bile iğreniyorum

Kendinden iğrenmemelisin bence 🥺. Baba figürü ne kadar kötü olursa olsun yine de bir parçamızda kalıyor. Gelecekte benim de böyle olacak maalesef. Senin için konuşacak olursam onu özlemen bile senin iyi kalpli olduğunu gösteriyor, onun gibi de olmadığını. O boşluğu hissetmen bile normal. Zamanla o boşluk dolar kendi seçtiğin insanlarla ve kendi kurduğun hayatla. Sen bu kararı vererek bile güçlü olduğunu gösterdin çünkü doğruyu seçtin kolay olanı değil. Bazen sevdiğimizi korumak acı verir ama o acıya değer çünkü gerçek sevgi budur. Benim defalarca sevdiğim oldu, terk edildiğim bile oldu ama en çok da onu seviyordum ama onun iyiliğini istiyordum. Alıştım sonra ama arada sırada öyle aklıma geliyor.

Çok tatlısınn teşekkür ederim sözlerin çok hoş 🎀 ama neden gelecekte senin için de öyle olacak ki? Tabi özel değilse yani söylemek istersen, bende sadece bir kere aşık oldum en yakın arkadaşımdı ama feci reddedildim senin gibi bende artık alıştım ama arada sırada aklıma geliyor tabi senin yaşadığın şeylerin yanından geçmez bu ama ilk aşk işte bir yerler de kalıyor kzxqwxckq umarım çok çok daha iyi olursunn rabbim kalbinin güzelliğine göre versin her şeyi inşallah 🤍

Çok teşekkür ederim güzel sözlerinden dolayı. Gerçekten ne diyeceğimi bilemiyorum. Senin yaşadığın hafife alınacak şey değil. Her acının kendine göre ağırlığı var.
Benim durumum... trans kadın olduğumdan ötürü. Daha önce aileme açıldım ve sonra HRT sürecine gizli başladım 2.5 ay oluyor. Babam daha önce açıldığımda s*KS işçisi muamelesi yaptı. Bu ağırıma gitti başta. Gözlerindeki kararlılığı gördüm. Çok netlerdi beni silmek konusunda. En acı veren kısım ise onların benim için zamanında ellerinden geleni yapmış olamları ama aynı zamanda beni bu konuda hor görmeleri. İkisi bir arada var işte. Sevgi de var, ret de var. Lakin ben kendim olmak zorundayım yaşamak ve hayatta kalmak zorundayım. Hissedemediğim bir rolü yapamam ben. Onları severek terk etmek zorunda kalacağım. Hayatımın zor kararı olacak çünkü onlara bir yandan minnettarım bir yandan da var olabilmek için uzaklaşmak zorundayım.
Ve ne biliyor musun? Bazen sevdiğin insanları kaybetmek, kendini kazanmak için gerekiyor. Acı ama gerçek bu.

Rica ederimm ne demek 🎀 hem bir süre sonra insan unutuyor ya, eskisi kadar acımıyor artık canım ama babam ben daha 7: yaşındayken annemi bilgisayar karşısında başka adamlara görüntülü olarak pazarlayan bir adam olduğu için söylerken bile midem bulanıyor iğrenmemi engelleyemiyorum, kızına yaptığı tek babalık azıcık bir nafaka iken 17. Yaş günümden kaç gün sonra artık 18 olsun nafaka vermiyorum deyip yaşımı doğum günümü bile bilmeyen bir adam, küçücük yaşımda abim ve annemle dışarda kalmama, küflü lavaşlar yememe, otogar da yatmama göz yuman adam, küçükken haftada 1 defa bizi görmeye gelen onda da yanında bir kadın ve kızı ile gelip daha çok onlarla ilgilenen adam, bizi annemle boşandıktan sonra sadece 1 yıl gören sonra da umursamayan adam, anneme eziyet eden adam, annem yıllar sonra onu bizim için affettiğin de yine aynı hatayı yapan adam, beni ve abimi o yaşımızda sırf annemi Korkutmak için yetimhaneye vermekle tehdit eden adam, annemin korkudan bizi şehir dışına kaçırması gereken adam, ben bunları unutamıyorum ve buna rağmen ona ihtiyacım var gibi geliyor bazen ve kusacak gibi hissediyorum şimdi kızı ve karısı ile mutlu kızı elinde büyüdü peki neden o kıza babalık yaparken bana bir kuruşunu vermeye bile istemiyor ben onun küçükken orensesiydim şu an 19 olacağım ama hala unutamadım bunları

Bu arada çok üzgünüm yazdıktan sonra dolunca dayanamayıp çıktım cevap yazamadım trans olman da hiçbir sakınca yok ama işte aileler de ki kalıplaşmış görüşler yüzünden böyle şeylere hep karşılar tabiki de seni büyütmeleri bakmaları çok hoş ama bu senin hayatın sırf sana bir ebeveyn oldukları için olmak istediğin kişiyi değiştiremezler bu çok saçma, tabi bu aileler için öyle değil yine de babanın sana yaptığı muamele iğrenç ne olursa olsun sana öyle yapmaya hakkı yok seninde bir gururun onurun olduğunu bilmeli hem minnettar elbette olursun ailen sonuçta ama hep bir baskı altında yaşamak da yorucu bu resmen eziyet gitmek canını gerçekten çok acıtacak belki ama bence de en iyisi gitmek hem sen onları seviyorsun sonuçta onlardan uzağa gitmen içindeki sevgiyi bitirmez belki bir gün az da olsa düzelir bir şeyler bir kere de olsa görmek isterler seni sen onları gerçekten sevdiğin ve minnettar kalmaya devam ettiğin sürece senden yücesi yok bence hem sonuçta bu dünyanın öbür dünyası da var belki uzun sürer ama ailen eninde sonunda anlar seni, sevgini ve değerini trans olduğun için ailen ve ya başkası tarafından dışlanmaya hakkın yok sevilesi bir kalbin olduğuna eminim ve tatlı birisisinn kimse olmasa bile yanında rabbim yanında olur belki en iyisi seninle olsun her zaman inşallah 🎀🤍🍓✨

Çok teşekkür ederim bunlar güzel sözler🥹Senin yaşadıkların çok ağır hafife bile alınamaz. O adamın sana yaptıkları iğrenç ve sen haklısın ona karşı hislerinde.
Benim durumumda haklısın sevgi bitmiyor ama kendini korumak için mecbur kalıyorsun. Bir gün değişmeleri umuduyla belki de değişmezler. Kendim olmak zorundayım. Sen de öyle. Senin de kendi hayatını kurman gerekiyor ki kuracaksın bir gün, o adamın gölgesinde yaşamadan. Amin.