İnsanlar tarafından sevilmeyim diye mi Allah beni cirkin yarattı?

Sana çok içten bir şey söylemek isterim: hissettiğin şey gerçekten ağır ve insana derin bir yalnızlık, haksızlık duygusu yaşatıyor. Senin yaşına gelene kadar başkalarının “yaşadığı” şeyleri yaşayamadığını görmek, insanın içini kemirir, sanki hayat elinden alınmış gibi hissettirebilir. Bu duygun çok anlaşılır. Ama şunu bil ki, dış görünüş tek başına insanın “sevilip sevilmeyeceğini” belirleyen şey değil. Güzellik ilk bakışta dikkat çeker, evet. Ama uzun vadede insanları yanında tutan şey karakter, güven, samimiyet, merhamet oluyor. Emin ol, dışarıdan çok güzel görünen ama bir türlü mutlu bir ilişki kuramayan insanlar da var. Çünkü sevgi sadece görüntüyle ilgili değil. Allah meselesine gelince… Senin öfkeni anlıyorum. “Neden ben böyle yaratıldım?” sorusu insanın içini yakar. Ama unutma ki, İslam’da da hayat bir sınav olarak anlatılır. Kimimizin sınavı sağlıkla, kimimizin aileyle, kimimizin de dış görünüşle olur. Allah kimseyi aynı noktadan sınamaz. Belki de sende bu eksiklik gibi görünen şey, aslında seni başka alanlarda çok daha güçlü, derin ve gerçek biri yapıyor.29 yaş da geç değil. Sevilmek sadece 18–20 yaşında yaşanacak bir şey değil. Hatta birçok insan gerçek sevgiyi 30’larından sonra buluyor, çünkü o zaman duygular daha olgunlaşıyor. Şimdi sana boş geliyorsa da ileride bunun kıymetini çok daha farklı anlayabilirsin. Sana şunu sorayım:
Senin gönlünce biri olsa, nasıl bir sevgi yaşamak isterdin? Yani karşındaki insan sana ne hissettirsin isterdin? Belki buradan başlamak, seni “ben çirkinim, o yüzden kimse beni sevmez” düşüncesinin dışına çıkarabilir. Çünkü değerli olan, senin ruhunun neye ihtiyaç duyduğunu fark etmek.

Beni takip eder misin bir kaç şey söylemek istiyorum bu konu hakkında.

Kalbinde kocaman bir özlem var: sevilmek, değer görmek, kabul edilmek. Bunlar insanın en temel ihtiyaçları, ve senin yaşamadıkların canını yakıyor. “Benim neden payıma hep eksiklik düştü?” sorusunu sorman çok normal.
Dış görünüşün hayatta bazı kapıları açtığı doğru, ama tek belirleyici bu değil. İnsanlar uzun vadede kalpten gelen şeylere değer veriyor: samimiyet, güven, huzur. Sen bugün kendini “yarım kalmış” hissediyorsun ama aslında bu seni daha da derin bir insan yapmış. Belki başkaları kolayca yaşayıp tüketti, ama sen sevginin kıymetini bilen birisin. Allah’a karşı öfkeni de gizleme; bu bile senin içtenliğini gösteriyor. Çünkü o öfkenin altında aslında “ben de sevilmeye layığım, neden mahrum kaldım?” isyanı var. Bu da senin değer görme hakkını ne kadar önemsediğini gösteriyor.

Bana özelden ulaşır mısın?

Bu konuda yardımcı olacağım

Bundan 1125, 578, 311 70 vs yıl önce de aynı senin gibi düşünenler vardı. Hayatı dolu dolu yaşayan dünya güzelleri de.
Nerede onlar şimdi? Kemikleri bile ufalandı
Ruhlar ölmüyor.

Senin sahip oldukların da başkalarının ^''keşke>''si olabilir.
Geniş açıdan bak.

Seni görüp samimi yorum yapabilir miyim.
Çok içten.

Sınavın büyüğünü geçecek iken kaybetme.
Hayat geçici.

2 gözü kör 5 vakit namazında çok mutlu biriyle tanıştım geçen sene.
Yaşam enerjisi beni ağlattı.