Hangi durumlarda hırçınlaşıyorsun?

Hırçınlaştığım anlar genelde yalancı ve iki yüzlü insanlarla karşılaştığım zamanlar oluyor. Bir insanın dürüst olmaması, sadece kendine değil, çevresine de zarar verir. Hele ki sana başka, başkasına başka davranıyorsa, bu çifte yüzlülük insanın güven duygusunu zedeliyor. Samimiyet taklidi yapan, dost gibi görünüp arkadan iş çeviren insanlara karşı içimde bir öfke birikiyor. Ben hata yapan birine anlayış gösterebilirim. Çünkü herkes hata yapar, insanlık hâlidir. Ama bile bile kandıran, doğruyu bildiği hâlde çarpıtan, kendini temize çıkarıp başkalarını suçlayan insanlar beni gerçekten rahatsız eder. Bu tür durumlarda sakin kalmakta zorlanırım. Çünkü sahtekârlık, bana göre en ağır karakter eksikliklerinden biridir. İçten olmayan insanlar arasında susmak, olanı olduğu gibi kabul etmek bana göre değil. Belki de bu yüzden, böyle insanları fark ettiğimde kendimi sertleşmiş, kırılmış ve biraz da hırçın hissediyorum.

Genellikle sakin bir insanım çok bir olay olmadıkça hırçın olmam. ama Karşımda ki insan bana haksızlık yaptığı zaman ya da vefasızlık yaptığı zaman veya sevdiklerim zarar gördüğü zaman sakin kalamam. o zaman kendimi tutamam ve mutlaka sessizliğimi bozarım bunun dışında ise yalana tahammülüm yoktur. yalan duyduğum onda o insanı siler geçerim direk kim olursa olsun