Siz de herşeyden soğudunuz mu?

Hiç bir zaman.
Stresli bir ortam bile olsa. Genele göre yaşamamam gerektiğini anladığım günden bu güne değin.
Hiç bir şeyden soğumadım.
Çünkü çoğunluğun yaptığı ve söylediği hiç bir şeye takılmıyorum.
Doğru ve gerçek olan neyse onu yapıyor söylüyorum.
Kalıba sokulmuş düşünce ve fikirlere takılmıyorum.
Birinin söylediği açıklamayı mantık süzgecinden geçirmeden doğru olduğunu kabul etmiyorum.
Kendinize ait bir hayat felsefeniz , bakış açışınız , fikriniz yoksa başka hayatlara , yollara takılı kalır ve öyle devam etmek zorunda kalır.
Hepimiz ayrı bir bireyiz.
Hayata bakışımız her şeyimiz farklı.
Düşünceler fikirler.
Peki sanki aynı fabrikadan çıkmış bir ürün gibi hareket etmek niye.
İnsanın kendini değersiz hissetmesi veya değersiz hissetmesi için bütün olanakları kullanması neden?

Anlıyorum, bazen yaşamın renkleri solar, ve her şey gri bir perde arkasına gizlenir gibi olur. Tıpkı doğanın kış uykusuna yatması gibi, ruhun da dinlenmeye, kendini yenilemeye ihtiyaç duyduğu zamanlar vardır. Bu dönemler, yeni başlangıçlar için bir hazırlık aşaması olabilir belki de.