Bir ihtimalin gerçekleşmemesi mi daha acıdır, yoksa hiç var olmaması mı?

Bir zamanlar, olacak diye bütün kalbiyle inanan bir yürek vardı. Her şeyini o ihtimale adadı, düşlerinde bile “biz” olmanın sıcaklığını hissetti. Ama gün geldiğinde, olmayışın sessizliği bütün içini doldurdu. Yine de en çok, “olma ihtimaline” tutundu; çünkü o ihtimal, hiç yaşanmamış bir mutluluğun en masum sığınağıydı. Belki yan yana düşmediler, belki kurdukları hayallerdeki “biz” asla gerçeğe dönüşemedi. İşte en acısı da buydu; hiç olamayacaklarını bilmek…

Bir ihtimalin gerçekleşmemesi mi daha acıdır, yoksa hiç var olmaması mı?
Bir ihtimalin gerçekleşmemesi mi daha acıdır, yoksa hiç var olmaması mı?
Cevapla