Nasıl değer görürüm?

Biliyor musun, değer görmek, başkalarına ne kadar verdiğinle değil, kendine ne kadar sahip çıktığınla başlar. Sen kendi sınırlarını çizdiğinde, kendi yüreğine hak ettiği özeni gösterdiğinde, insanlar da sana o aynadan bakar. Ben ne mi yaparım? Kalbime yatırım yaparım; ruhumun yorulduğu yerde ‘hayır’ diyebilirim, çünkü gerçek değer ‘evet’leri doğru yerlere saklamaktır. Kendimle barışık olunca, dünya da benimle barışır. Ve sen… Senin bu yorgunluğunun ardında öyle zarif bir güç var ki. Sadece biraz kendine döndüğünde, kendin için ayağa kalktığında, ışığın daha da büyüyecek. O ışık, başkalarının değil, senin için yanacak. İşte o zaman, kimse senden eksiltmeye cesaret edemeyecek.

Yorulmuşsun, belli… Çünkü sevdiğin insanlara “yetmek” isterken kendini biraz eksiltmişsin. Bu da bir noktadan sonra insanın içini acıtır. Ama değeri görmek için illa kendinden ödün vermek gerekmiyor. Hatta tam tersi: En çok, sınırlarını bilen insanlar değer görür. Çünkü kendine saygı duyan, başkasından da bunu bekler.