Gerçeklerin duygusu var mıdır?

Gerçeklerin kendisi bir duygu taşımaz, ama onları yaşadığımızda veya karşımıza çıktığında, içimizde bir ağırlık, sevinç ya da hüzün bırakır. Yani duyguyu gerçek değil, gerçekle kurduğumuz bağ yaratır bence.

Bu şarkının girişinde bir şiir var..

Seni yazdım sahildeki kumlara

İsmini fısıldadım içimdeki duygulara

Sordum dalgalara gelsin dedim yeter dedim

Ve sen yalnızca birtanem

Dinlediğim şarkılarda, duyduğum dalgalarda

Sigaramın dumanında

Bir hayal olup bir özlem olup kaldın

Seni sordum sevdalara

Göklerdeki yıldızlara

İçimdeki korkulara

Gönlümdeki arzulara

Günler geçti, sen gelmedin sevgilim..

Şiirler ve şarkılar duygularımızı kısmen anlatan buhranlı bir lisan aslında. Çünkü yoğun hissetmek kısmen gerçek dışı bir eylem. Kendimizi kaptırdığımız ve işin içinden çıkamadığımız bir kalp bataklığı.

Duygularımızın çok yoğun olduğu hayatımızın her karesi, aslında bir rüya. Bu bazen çok tatlı bir rüya da olabilir, bazen çok acı bir rüya. Kendimizi artık tecrübeli hissettiğimiz her an, duygularımızdan arınılmış halimizdir. Ve bu cümleleri her zaman aklımız başımızdayken kullandığımız zamandır.

Gerçekleri işte burada daha çok söyleriz. Kendimize yalan söylemediğimiz tek yer duygumuzun işlemediği andır.

Dolayısıyla gerçeklerin duygusu yoktur. Ancak gerçeğin mutlaka duygularla bir geçmiş bağı vardır..