Çok kötü bunalımdayım yaşamak bile ağır geliyor sanki yaşlı kadın gibiyim hep uyumak istiyorum?

bunalım + tükenmişlik = depresyon yapar. depresyondayken anan, baban bile çekmez ki sevgili hiç çekmiyor. çünkü onun da senden beklentileri oluyor. kendin nakavt olmuşken onun gönlünü yapamıyorsun haliyle. dolayısıyla depresyon, yalnızlığı getiriyor.

bu noktada insanların bir kısmının depresyonu etrafa gülücükler saçarak atlatmaya çalışması, çok daha büyük sorunlara sebep oluyor. tükenmişlik sendromu dedikleri ünlü hastalığı bu işte.

halbuki kendine sarılıp etrafına koza örüp bambaşka birisi olarak o kozadan çıksan her şey, etrafa bir şey yokmuş gibi davrandığından daha iyi olacak. hep bu günümüz toplumsal saçmalıklarının getirdiği modern zaman sorunları işte. bu ülkede bunu yaşamayan pek azdır diye tahmin ediyorum.

Açıkçası hepimizin bunalımda olduğu zamanlar oluyor hayatta ama üstesinden gelebilirsin ve bu hissettiklerin depresyon belirtisi de olabilir. Sürekli uyumak istemek, insanlardan kaçmak, kıskanmak, hiçbir şey yapmak istememek. Bunlar kafadan uydurma değil, ciddi şeyler. Kötü hissetmen senin suçun değil ama bu halde kalmak seni yavaş yavaş içten bitirir. Tek başına uğraşmak zorunda değilsin seni seven dostun, yakın arkadaşın varsa onla da paylaş bu durumu