Zor zamanlar sana neler ögretti?

Sabrı, kendime güvenmeyi ve küçük şeylerden mutlu olmayı öğretti.

Ayrıca, ne kadar güçlü olduğumu ve kendi ayaklarımın üzerinde durabildiğimi fark ettirdi. Her zor dönem, aslında bir ders gibi geldi bana. Yavaş yavaş alıştım yalnızlığa. Alıştıra alıştıra işlettim içime.

kendi hatalarım sebebiyle kaybettiğim benim için mühim şeyler oldu. en mühimi için kendime acımadım ve aynen şunu söyledim. Asagidaki hikaye beni hep kamçılar. Asla Abdullah gibi olmayacağım sonuçları kötü bile olsa.

son endülüs sultanı 2. abdullah'ın 1492 yılında gırnata'yı teslim ettikten sonra şehre tepeden bakarken oturup ağlaması üzerine valide sultan'ın kendisine : savaşmadın erkek gibi bari otur kadın gibi ağla...

Asla kabul etmeyeceğim demeyeyim de, kabul edemeyeceğim ama zaman zaman boynumu eğmem gereken bir konu.. Tek bir cümleyle özetleyeyim.

Tanrım kimseyi, "benim bi sorunum yok o sizin aranızdaki problem" diyecek dostla sınamasın.

Günler haftaları ,
Haftalar ayları,
Aylarında yılları kovaladığını anladığım günden beri değişen hiç bir şey yok.
Sadece şekil değiştiriyor.
İnsanoğlu değiştiğini zannederek kendini kandırma hevesinde.

Benim gibi sabırsız bir adama sabretmeyi öğretti.

Kimin ne olduğu belli de ne olacağı belli değil

Yakinlarimin gerçek yüzünü bana sırt cevirdiklerini bunu gördüm gerçekten..

Sabrı Azmi gayreti ve en önemlisi yalnız hareket etmeyi

Detaydaki gibi kimin ne olduğunu ve kendimin kim olduğunu