Hayatınız boyunca yaşadığınız en büyük hayal kırıklığına tepkiniz ne oldu?

Güçlü kalıp yüzleşmeye çalışmak oldu ama bir noktada pes ettim çünkü tek başımaydım, o durumdan dolayı acı çeken tek kişi ben değildim ama yüzleşmeye çalışan tek kişi bendim. Sonunu getiremedim, nihayetinde ben de olduğu gibi kabul edip, hiç yaşanmamış gibi davrandım. Başta kendimden nefret ettim çünkü görmezden gelmek de yapılan yanlış kadar kirli hissettirdi ama sonra sadece dayanabildiğim kadar dayandığımı, her şeyle baş edemeyeceğimi de kabul ettim. Bu hikayenin en büyük kurbanı bile değilken öyleymiş gibi davranmanın da anlamı olmadığını fark ettim. Hala hayatımın en büyük hayal kırıklığı, hala tekrarlanmasından deli gibi korktuğum bir yanlış, hala bazen rüyalarıma girdiği için ağlayarak uyandığım bir travma ama herkes hiçbir şey yokmuş gibi yaşamaya devam ediyor. Hani derler ya odada fil var ama kimse görmüyor.