Neden çoğu zaman duygularımızı söylemekten çok, susmayı tercih ediyoruz?

Aman karşıdaki kırılmasın aman karşıdaki alınmasın diye. Merhametimizden dolayı karşımızdakini üzmek istemiyoruz ama artık belli bir yerden sonra ipler kopuyor. Sonra istemediğin şeyler yapmaya başlıyorsun. Bir karşındaki kişinin bunu hak etmediğini düşünmeye başlıyorsun. O zaman işte gel gelelim ki hiçbir şey gözün görmüyor. Verdiğin değeri hak etmediğini görüyorsun. Başkalarında gördüğün değer daha fazla hoşuna gidiyor. Sen bunları gördükçe bir şey özel olarak o kişiye artık susmamaya başlıyorsun ve kalbi kırılsa da ağzına geleni söylüyorsun. Çünkü sana normal geliyor artık. Yaşadıklarından dolayı gördüklerinden dolayı bu söylediklerini onun hak ettiğini düşünüyorsun. Karşıdaki sadist, egoist ve nankör birisi olursa insan ağzına geleni söylüyor artık. Çünkü duygular risklidir. Söylenen her duygu, bir çıplaklık gibidir. İçimizi açmak, anlaşılmama, küçümsenme ya da reddedilme ihtimaline karşı kırılgan hale gelmektir. Bu yüzden çoğu zaman susmak, daha güvenli bir liman gibi gelir insana. Bazen karşımızdaki insanın bizi anlamayacağını düşünürüz. Hatta dinlemeye bile niyeti olmadığını sezeriz. Anlatmak için cesaret toplarız, ama ya hafife alınırsa, ya alay konusu olursa, ya da "çok abartıyorsun" cevabıyla karşılaşırsak diye susarız. Bazen de karşımızdakini kırmaktan korkarız. Sevdiğimiz biri üzülmesin diye içimize atarız. Kendi iç huzurumuzdan vazgeçip, karşı tarafın konforunu korumaya çalışırız. Bu da bir çeşit duygusal fedakârlıktır. Bazılarımız içinse duyguları ifade etmek zayıflık gibi algılanır. Toplumsal olarak “güçlü” olmak, sessiz kalmakla eş tutulur. "Duygularını kontrol eden insan olgun insandır" düşüncesi öğretilmiştir yıllarca. Oysa bastırılan her duygu, birikir, ağırlaşır, başka şekillerde kendini dışa vurur. En önemlisi de, bazen kendimize bile itiraf edemediğimiz duygular vardır. Ne hissettiğimizi tam olarak bilemeyiz. O yüzden anlatamayız da. Susmak her zaman bir güç değildir, ama her zaman bir sebeptir ve çoğu zaman, insan yalnızca anlaşılmayacağını düşündüğü yerde susar. Ben artık susmuyorum. Hak etmeyen kırılacaksa kırılsın üzülecekse üzülsün.