Bir insanı gerçekten eşsiz yapan şey, kusurları olabilir mi?

Amin.

Dış görünüş örneklerden biriydi.
Kusurları mecaz olarak kullandım aslında ama olsun.
Bazen uzaktan mükemmel olarak gördüklerimiz, tanıyınca kusurlu hale geliyor.
Bazen uzaktan kusurlu gördüklerimizin kusurları, tanıyınca teker teker eşsiz ve başka bir insanda olamayacak güzelliklere dönüşüyor.
Bu teoremde ( Ki bana göre teori sayılmaz çünkü bireysel değerlendirmemi ve testlerimi yapıp gerçekten öyle olduğunu anladım. )
Birini tanımak, onun kusurlu ya da kusursuz olma durumunu değiştiriyor diyebilir miyiz?

Kesinlikle çok haklısın.
Hayat insana farklılıklar verir.
Farklılıkları benimseyip, " Beni eşsiz yapan şey aslında kusurlarım." Diyebildiğimiz zaman başarmış olacağız.

Kusur da severiz, kusuruyla da severiz. Yeter ki geri dönülmez hatalara düşmesin insan..

Ben karıncayı bile incitmem cümlesindeki " bile" karıncayı incitir.
Kusurlarıyla eşsizdir her bir insan. Kimisi sever, kimisi sevmez. :)

Çok haklısın. İşte gerçek farkındalık tam olarak bu noktada başlıyor.
Kendimize değer mi vereceğiz?
Yoksa farklı olduğumuz için kendimizi izole mi edeceğiz?
Giderilesi kusurlarından arındıktan sonra saf ve öz bir benlik kalıyor geriye.

hmm öyle mi diyosun

Ve diğer herkesten ayırır.
Görüntü bir yere kadar, zihni ve düşünceleri kusurlu olmasın insanın...

Nedir peki? Farklılıkları mı?

Çiller gibi mi