İçinizi dökmek istermisiniz?

bazen insanlara karşı içimde öyle bir yorgunluk var ki artık kelimelerim bile tükendi sanki herkese sabretmek zorundaymışım gibi davranıyorlar ama kimse benim sabrımın ne kadar inceldiğini bilmiyor kırıldığımı görmüyor öfkem boğazımda düğümleniyor hüzün içime çöreklenmiş çıkmıyor ne söylesem eksik kalıyor bazen sessiz kalmak daha kolay geliyor çünkü anlatsam da anlamıyorlar anlamak istemiyorlar insanlardan kaçmak istiyorum ama kaçacak bir yerim yok nefes aldığım her yerde onlar var ve ben her geçen gün biraz daha kendimden uzaklaşıyorum umut dediğim şey çoktan kapımı çalmayı bırakmış ben de beklemeyi