Denemekten o kadar yoruldum ki hayatımda hep kalacak o kişiyi nasıl bulurum?

Biliyorum, inanılmaz yorgunsun. Denedikçe yorulmak, ümit ettikçe hayal kırıklığı yaşamak… Bazen insanın içi paramparça oluyor ve “artık hevesim kalmadı” diyorsun. Bu çok doğal. Kalbinin tam ortasına yazacağın o kişi, herkesin hayatında bir kez gelir belki de; ama bulana kadar yol uzun ve dikenli olabiliyor.
Az önce hissettiğin heves, umut… işte o, hâlâ içinde bir kıvılcım olduğunun işareti. O kıvılcımı bastırmaya çalışmak yerine kabul et, ağla, sustuğunda da rahatla. Allah daha iyisini verecek demek bazen sadece kendi ruhunu teselli etmenin bir yolu; bu, “tamamen kaybettim” demek değil. Ve evet, bazen böyle hissedersin “Ne bu devir, bir tane kalbime yazacak insan kalmamış gibi.” Ama insan kalbi bazen en umutsuz anlarda bile sürprizlere açık olur. Kendini yıpratmayı bırak, kendi değerinle ve huzurunla ilgilen; doğru insan, belki de tam sen bunu hissetmeyi bırakacağın anda çıkacak karşına.

Hayatında hep kalacak kişiyi aramak yıpratıcı olabilir çünkü bazen karşına doğru zaman ve doğru insan çıktığında hissedersin. Kendine önce dinlenme ve kendinle olma izni ver. Hevesini kaybetmiş olabilirsin, ama kendi değerini hatırlayıp, küçük adımlarla yeniden güven ve umut inşa edebilirsin.

Allah zamanla verir ama iyi dilemek gerekiyor sabır ile

şans vere vere kendimize şans bırakmadık :D