Bir insan üzülünce neden ağlayamaz?

Psikolog değilim. Şahsi fikrimdir.

Ne zaman ağlarım ben , ağladığım an duygularımı algılayabilecek , anlamlandırabilecek bir insan beni dinlerken. Başka ne zaman ağlarım, çaresiz kaldığımda ve ya fiziksel bir acıda ağlarım.

Ağlamıyorsam , ağlayamıyorsam güvenimi kaybetmişimdir , sevildiğime olan güveni. O noktada bir cümle , teselli vs. yetmez. Uzaktan yanındayım cümlesi yetmez. Fiziksel olarak yanımda, hayatımda olan bir insanın acımı içselleştirdigini görmek ve hızlıca bana somut çözümler ürettigini duymak isterim.
Şu an bu durumdaysan bunları okuyor ve ağlıyorsan herşeyin geçeceğini hatırla. Başka teselli yok maalesef.

Boğazın düğüm düğüm olur, yutkunamazsın. Konuşmak istersen ama kelimeler ağzından çıkmaz. Çıkamaz. Çıksa bile kelimeler kifayetsiz kalır. Bunun sebebiyse o şeyin çok ama çok zoruna gitmesidir. Bir yanın ağla, zırla der. Ama diğer yanındaki gururun da sus, rezil etme kendini der. Sonunda gururuna yenilir boğazının düğümüyle ortada kalırsın...