Hassaslık nasıl geçer?

Simdi bu yazıcagım yazı sana biraz siir gibi gelicek ama tamamen benim sana cevabım

İnandığın yıllar, seni şekillendirdi.

O zamanlar kalbini açmak, hayatı kucaklamak, insanlara güvenmek kolaydı.

Ama bugün…

Bugün gözlerin, dostla düşmanı ayırt etmeyi öğrendi.

Her bakışın ardında bir niyet arıyor, her sözün altını kurcalıyorsun.

Bu, kalbinin katılaştığı değil; hayatın seni uyandırdığı an.

Evet, darbe aldın.

Ben de aldım.

Hepimiz aldık.

Ama darbeler, seni kapatmaz; seni dikkatli kılar.

Ve bil ki, bu dikkat, seni hayatta tutacak en keskin kalkanındır.

Kafanda senaryolar kurmak, bir yaralı refleksidir;

kendini korumak için, yarınki saldırıyı bugünden hissetmek istersin.

Ama unutma, sürekli saldırı bekleyen bir ruh, barışı da göremez.

Çaremiz yok mu? Var.

Kapatma kalbini, ama herkese açma.

İnan, ama sorgula.

Sev, ama ölçülü ver.

Çünkü yaşam, ne tamamen güvenle ne tamamen şüpheyle yürür; ikisinin dengesiyle ayakta kalır.

Ve sen…

Artık öğrendin:

Her darbe seni yıkmak için değil, seni artık o darbelerle sarsılmayacak biri yapmak için gelir.