Bakışlarına hapsetmek istediğin biri var mı?

Gözlerinin içine baktığımda zaman duruyor. Sanki dünya, sadece o an için nefesini tutuyor; bütün sesler uzaklaşıyor, bütün renkler soluyor. Bakışların, sessiz bir şiir gibi ruhuma işliyor; kelimeler yetmez oluyor, sadece içten bir titreme kalıyor geriye. Her bakışın, bir sır gibi açılıyor önümde; çözülmesi mümkün olmayan, ama kendimi kaybetmekten hoşlandığım bir bilmece. Gözlerinle hapsettiğin bu an, kalbimde öyle bir iz bırakıyor ki, her hatırlayışımda yeniden titriyorum. Ve ben, o bakışların peşinden koşarken, fark ediyorum ki bazen insanın en büyük arzusu, sadece gözlerin içine düşmekmiş.(Tabii bütün bunlardan haberi yok henüz gözlerime hapsettiğim kişinin. )

Bir zamanlar bakışlarına hapsetmek istediğim biri vardı göz göze geldiğimiz her an zaman durur gibi olurdu ve sadece onun bakışlarında kaybolmak isterdim...