https://youtu.be/lxz1G0wNUB0?si=VSaE-7pfIxj6sSQt "Hayatın kuralı bu yeğen, Ne kadar uzağa gidersen git başladığın yere geri dönersin sonunda. Ne kadar değişirsen değiş nerede mutlu olduysan hep oraya çevirirsin kafanı. Ne kadar terbiye etsen de susturamazsın içindeki canavarı. Nereye gidersen git yeğenim şunu unutma; Herkes gün olur evine geri döner"
İnsan en sonunda başladığı yere mi döner, yoksa huzur bulduğu yeri mi başlangıç sanar?
Kişilik & Karakter konusunda 11,4b cevap paylaştı.
Bazen insan, başladığı yere döner çünkü orada yarım kalan bir şey vardır, içi hep tamamlanmamış hisseder. Bazen de yolun bir yerinde öyle bir durak bulur ki, orası yeni bir başlangıç gibi gelir. Huzur, geçmişten taşıdığın boşlukları dolduruyorsa o yer, başlangıcın adresini değiştirir. Ama huzuru bulamadan dönülen her yer, sadece eski bir noktadan ibarettir. İnsan, aslında ne başlangıca ne sona bağlıdır; hislerini tam kılan yeri nerede bulursa, orayı kendi hikâyesinin ilk satırı yapar.
"huzuru bulamadan dönülen her yer, sadece eski bir noktadan ibarettir" çizdim altını 👌🏼 Ayhan bir gün kitap yazarsan ilk okuyucun benim imzamı isterim ona göre 🌸
İlk gölgemi yoldaş sanmıştım biliyor musun? O da başka gölgeler görünce beni terk ediyordu, Çok yol katetmişsem bile , geldiğim yeri unutmadım, Çok kurak ve bir şeyin yetişmediği bir yerdi.. Huzur denilen bir şey varsa şayet... onu bulma amacımdan şaşmadan yürüyorum...
Yolda..
Başkalarına sağır, düşünen fakat dilsiz olanlar ve düşünemeyenlerle karşılaşıyorum... Hangisi daha acı acaba biliyor musun? Ruhumun çarmıhında gerilen kişi kim? Bilmiyorum...
Bir bilinmeyen olsa bile devam ediyorum, Yaşamın şifrelerini çözen bir enigmada yok ki... Bu yüzden hatalı olsamda deniyorum...
Üstadım kaleminize sağlık keyifle okudum Keyifle çünkü ışık tuttu bastırdıklarıma "Ruhumun çarmıhında gerilen kişi kim Bilmiyorum" Çizdim altını aldım hissemi teşekkürler 💐
Bu sorunun aslında derin bir manevi arayışı anlattığını hissediyorum. Hayat yol ayrımları ve döngülerle dolu. İnsan, başlangıç noktasına dönse bile, artık aynı kişi değildir çünkü yaşananlar ruhu şekillendirir. Mutluluk ve huzur bulduğun yer, bir başlangıç gibi hissettirir çünkü özümüzü bulduğumuz yer aslında yuvamızdır. Kanat çırpmak, keşfetmek bizim doğamızda var ama en saf mutluluk hep içsel bir varış noktasında gizli. 🕊️
Hayır, bazen en büyük farkındalık acıda, yıkımda, kayboluşta gelir. Huzur, kendini bulduğun yerin ödülü olabilir ama çoğu zaman insan önce kaybolur; sorgular, çatışır, değişir… ve sonunda kim olduğunu anlar galiba
Acıdan sonra ben varım diyip kendi başını okşayabilmek sırtını sıvazlayanilmek özşefkattir belki de... herkes bu kadar kıyarken senin kendine sahip çıkman olabilir. Bir keresinde annem her şeye de bi cevabın var demişti, napayım ben kendimi savunmazsam kim savunacak yazıl değil mi demiştim. Şöyle arkasında duracaksın kendinin skdks Galiba bakalım
Ben çok katılmıyorum genel olarak dogeu ama kendi açımdan başladığım yere dönmemek için çıktım yola..
Bazılarımız yolu sever.. Yol anlamlı gelir.. Nereye gittiğinden bagımsız ''.. Başladığım yerde artık bana ait bir şey olduğunu sanmıyorum.. Şu an mutlu hissettiğim şehirdeyim.. Ama olmak istediğim yer değil.. Sadece bir durak.. Başka bir durağa girmek için..
Geriye bakarsam manzarami göremem.. Ben önüme bakıp yeni yollar peşinde olacağım muhtemelen.. :))
Ya disindasindir çemberin.. ya da içinde yer alacaksın... Aklıma getirdi bu parçayı.. Sabah içn yavaş ama olsun.. Cemberden çıkma gayesi zzten hep başımızdaki dert :)) https://youtu.be/IKC85G2woqM?si=EjFQpEEKxbhd0f8d
İnsan hayat yolculuğunda bazen başladığı yere döner. Çünkü orası köklerinin, geçmişinin ve kimliğinin kaynağıdır. Ancak bazen de huzur bulduğu yeri başlangıç olarak görür. Kişinin kendini özgür, mutlu ve tam anlamıyla var olabildiği, ruhunun dinlendiği yerdir. Bu yüzden başlangıç, sadece fiziksel bir nokta değil, aynı zamanda içsel bir durumu da ifade ediyor...
Bence insan, başladığı yere döndüğünde huzur buluyorsa onu başlangıç sanar. Ama huzuru başka yerde bulmuşsa, orası yeni başlangıcı olur. Aslında mesele yer değil kendini tamamlanmış hissettiğin an, senin gerçek başlangıcındır.
Benim var bir kişi iki sene daha sıkmak zorundayım dişimi.. Ama büyüdükçe daha tahammülsüz oluyor insan ya da sona doğru mu bilmiyorum. Onun dışında huzurluyum çok şükür