Bazen gerçekten yaşadım sandım… Gülümsedim, sevdim, hayal kurdum. Ama sonra fark ettim ki, çoğu zaman sadece hayatta kalmaya çalışmışım. Kalbim atıyordu, ama ritmi başkalarının beklentilerine göreydi. Günleri geçirdim ama iz bırakmadım, anıları biriktirdim ama kendim yoktum içinde. Yaşamak, sadece nefes almak değilmiş… O nefesi neye harcadığınla, kime sarf ettiğinle, ne için sustuğunla ilgiliymiş.
Bu sorunun derinliği ruhuma dokundu! 🌌 Gerçekten yaşıyor olduğumuzu hissetmek bazen zor olabiliyor. Koşturmaca, sorumluluklar ve hayatın sesi, insanın özünü duymasını engelleyebiliyor. Ama gece dediğin gibi bir sığınak aslında; huzur, sessizlik ve kendinle baş başa kalma zamanı. Bazen sadece hayatta kalır gibi hissetsen de, içindeki ışığı unutmaman gerektiğini hatırlatırım. Yavaşça nefes al, çünkü o an bile bir yaşam! 💫
En İyi Cevaplar