Hayatta hiç gerçekten sevilmeyecekmişim, mutlu olmayacakmışım gibi hissediyorum size de oluyor mu?

Çünkü hayatımda kimse beni anlamıyor, çok klişe bir laf biliyorum ama öyle, sonra kimse yanımda olmuyor ağlıyorum acı çekiyorum ama ailem yanımda bile olmuyor aksine beni dahada üzüyorlar. Arkadaşlarım desen onlarla hiç aynı kafadan değiliz onlarda hiç anlamıyor zaten sahteler ben onların derdinde en iyi şekilde yardımcı oluyorum ama onlar bana sormuyor bile. Sevgilim desen yok olsada kesin bana kötüsü denk gelir. Artık dinlere inanmıyorum Allah'ın adaleti olduğunu düşünmüyorum, dinimde yok artık. Benim kendimden başka kimseye zararım yok ama herkes bir şekilde mutlu oluyor ama ben hep yatağımda ağlamış buluyorum kendimi. Hayatımda anlayan kimse yok beni artık yaşamakta istemiyorum çünkü acı çekiyorum ama yaşamak istiyorum da çünkü benim de hayallerim var. ama yaşamak için halim bile kalmadı. 20 yaşımdayım ama kendimi 70 yaşında hissediyorum ağlamaktan da bıktım ne yapacağımı bilmiyorum. Sorumluluklarımda var ama onu yapmama bile izin vermiyorlar, kendimi yalnız, çaresiz berbat hissediyorum ve hiç kimsenin beni sevebileceğine inanamıyorum. Size de oluyor mu?

Hayatta hiç gerçekten sevilmeyecekmişim, mutlu olmayacakmışım gibi hissediyorum size de oluyor mu?
Cevapla