Hiç ‘keşke bu kadar iyi niyetli olmasaydım’ dediğin oldu mu?

Hayatıma ilk kez birini almıstım ilk sevgilim oydu ilk kez buluştuk ben ona aşıktım deliler gibi buluştuk sarıldık bana beni cok sevdiğini falan daha bircok guzel iltifatlarda bulundu onu sevdigim icin inandım ve bana sarıldı bende sarildim yanagimdan öptü bende optüm sonra tam kafamı cevirirken dudaklarımdan öptü ben geri çekildim biraz o ben senin sevgilin degil miyim benden cekinme bana karsilik ver dedi bende verdim öptüm onu ve geri çekildim biraz sonra elimi tuttu gel benimle dedi bende ona güvendiğim için pesinden gittim bir apartmanın önüne götürdü beni hiç kötü niyetli olacagini düşünmedim cunku ben sevdiğim için onunda sevdiğini düşünüyordum insan sevdigine kiyamazki sonra bana sarıldı ve bana karşılık vermeye devam et dedi ben sevdiğim için karşılık verdim ve bu durumda fazla etkilendi sonra kendini kaybetti heryerime dokundu ve beni kucagina aldi yarimm saate yakin seviştik o surede bana elini uzattı tut dedi ve tuttum ama meğerse tuttuğum onun cinsel organıymış ben bilmiyordum sonra kendi eliyle elimi tuttu ve oynamaya çalıştı istemedim ve elimi çektim hemen sonra bana beni boşalt dedi ben bilmediğim için yapamam dedi bilsemde yapmam o ayrı mesele ben dedim yapmam sonra bana seni incitmek istemem arkadan ver dedi ben asla olmaz dedim bir sure daha sevistik sonra dediki bana beni bosaltmazsan hersey biter bende bitiyorsa bitsin dedim sonra seni kırmak istemiyorum dedi ben boyle yaparak kiracagin kadar kirdin dedim ve ordan gotmek istedigimi söyledim ordan birlikte çıktığımız an telefon üst üste çaldı şebekede cekmiyormus basima bisey gelseydi kimseye haber bile veremezdim hala onu seviyorumdum 1 yıl boyunca ona yazdım yaptiğimızın uygun olmadigini soyledim ilk aylarda cevap veriyordu sonra goruldu atmaya başladı en son engelledi ben sadece iyi niyetinle saf sevgimle onunla sevgili olmak istemiştim ama onu. Amaci o degilmiş çook sonra anladım diyeceğim o ki kimseyi kendiniz gibi iyi niyetli zannetmeyin