Yalnızlık çok zor, peki sen yalnız mısın?

Yalnızlık zor çünkü insan yaralı bir varlık hem sevilmeye hem anlaşılmaya hem de bir yere ait hissetmeye ihtiyaç duyar. Yalnızlık bu üç temel ihtiyaca da birer yara gibi dokunur. Yalnızlık çoğu zaman "kimse beni tam anlamıyor" duygusudur. En yakınımızdaki insanlar bile bazen iç dünyamıza ulaşamaz. Bu da kişiyi duygusal olarak izole eder. Bir sevincin, bir üzüntünün, basit bir düşüncenin bile paylaşılmaması insanı yorar. Çünkü duygu, paylaşılınca hafifler. Yalnızlık bu yükü tek başına taşımaktır. Yalnız kalındığında zihindeki sesler artar pişmanlıklar, keşke’ler, kırgınlıklar. Kalabalık içinde bile yalnızsan bu sesler daha da yankılanır. Bir yere, bir insana, bir duyguya ait hissetmemek... Yalnızlık bu yüzden "boşluk" gibi gelir. Sanki dünya herkesin ama senin değilmiş gibi. Yalnızken zaman farklı akar. Bir gün, bir ömür gibi uzun gelir. Oysa bir dostla, bir sevilenle geçen zaman su gibi akar gider. Ve evet yapayalnızım...

Evet… bazen yalnızım.

Ama zor olduğu kadar öğretici de. İnsan yalnız kaldığında kendini daha iyi tanıyor, neye ihtiyacı olduğunu, neyi hak ettiğini daha iyi anlıyor.

Yalnızlık her zaman kötü değil aslında; seni kendine yaklaştıran bir yol gibi… Ama tabii ki kalbini paylaşacak, yanında huzur bulacağın birini özlemiyor musun? Elbette özlüyorsun.

Yani yalnızım, ama umutsuz değilim. 🌸

Bir insan kısa süreli yalnızlığı hak eder öte yandan hayatında yalnız kalmamalı bizler sosyal varlıklarız bir insan hep birileriyle olmalıdır bu illa sevgili/eş değil arkadaşlık, dost, aile bunlar olmalı mutlaka.

Yalnız yaşamak extra zor bende durumda bu 3 artı bir ultra lüks dairem var temizliği, çamaşır ne bileyim her zaman dışarıdan yemek söylemiyorum evde hazırlamaylada uğraşıyorum işten dönünce

Şu an yalnızım. Yaşadığım şehirde birkaç tanıdığım var yalnızca. Tüm arkadaşlarım benden uzak. Ailem çok uzakta. Sevgilim yok. Eşim yok. Bacım yok. Ama param var çok şükür :D

Annem ve ikiz kardeşim ile birlikte yaşıyorum. Ancak bazı zamanlar kendimi yalnız hissediyorum. Bir hayat arkadaşı olsa daha güzel geçer diye düşünüyorum fakat olmayınca da vardır bunda bir hayır diye aklımdan zamanla geçiriyorum.

Bazı yalnızlıkların yokladığı oluyor evet. Mesela sevgili gibi, sırdaş gibi… ama aileden yana yalnız değilim, arkadaşlarım da var. Biraz sevgilisizlik zorluyor bu aralar o kadar😂 arkadaşlarım da evlenmeye başladı, bi ben kaldım gibi

2017 den beri yanlızım, yanlış insanlarla karşılaştırmak yerine tek tabanca daha iyi, hayatımdan memnunum