Zaman durmuş gibi hissedince ne yaparsın?

Böyle zamanlarda ben genelde önce dururum... çünkü bazen insanın kendine bile yetişemediği anlar olur ve zorlamanın faydası kalmaz; susarım belki, ama içimde fırtına döner, yürürüm ama nereye gittiğimi bilmeden, kitap açarım ama aynı satırı üç kez okurum... yine de hepsini denerim, çünkü küçük bir şey bile bazen o ağır zamanı biraz oynatır yerinden—bir kahve kokusu, tanıdık bir ses, gece gelen bir mesaj, hatta burada yazdığın bir cümle bile... ama en çok da kendime "bu da geçecek" demeyi bırakmam, çünkü ne kadar uzun sürerse sürsün, zaman illa bir yerde tekrar akmaya başlıyor.

Ben yol yaparım.. Yolda olmak bana her zaman iyi gelir.. Ya bisikletimle.. Zamanın uygunsa farklı bir yere giderek.. Bu karasal iklimde olmasam yüzmeye giderim net... Beklemem ama.. Beklemek gövde kazanması zamanın der Şair.. Gövde kazanmasini istemem..

O anki moduma bağlı. Zamanı canlandıracak şeyler ararım, buna kısa süreliğine bir şeylerle meşgul olmak da dahil.