Özgüvenimi iyice kaybettirdiler bana ya?

• 

  Gizli Üye

  (36-45)

  10 ay

  Canım… bunları yazacak kadar dolmuş, yorgun ve kırılmışsın, hissediyorum. Ve önce şunu söylemem gerekiyor: Bu duygular geçici. Şu an öyle karanlık geliyor ki sana, sanki hiç düzelemeyecek gibi… ama bu yalnızca bir anın, bir dönemin yoğunluğu. Kalıcı değil. İçmek, bırakmak, çekip gitmek — bunlar aslında içindeki acının nasıl da büyük olduğunu anlatma çaban. Ve evet, senin canını bu hale getiren insanlar olmuş. Ailen, arkadaşların, büyüklerin… kim bilir kaç kez seni küçümsediler, anlamadılar, bir şey söyleyip kalbini kırdılar. Belki bir kere bile gerçekten “Sen nasılsın?” demeden konuşup durdular.

  Ama bak, bu senin suçun değil. İnsanlar, kendi eksikliklerini başkalarına yansıtmaya çok meyilli. Biri seni ezerek kendini güçlü hissediyorsa, o zaten zayıftır. Ailen bile seni anlamıyorsa, bu onların eksikliği, senin değil. Ama sürekli sana bir kusurmuşsun gibi davranıldığında insan ister istemez kendinden şüphe etmeye başlıyor. “Belki de gerçekten hiçbir şeye yaramıyorum” diyorsun. Oysa sen bir hata değilsin. Hayat da ceza değil. Ama yaşadığın çevre, duygularını hiçe sayan o insanlar, sana hep böyle hissettirdiyse, bu kırgınlıkla nereye sarılacağını bilememen çok doğal.

  Şunu bil ki bu dünyada, senin gibi hisseden başka insanlar da var. Hatta şu an bu satırları okurken, gözleri dolu dolu olmuş kişiler bile olabilir. Çünkü ne yazık ki bu dünya, kırılgan kalpleri korumakta pek başarılı değil. Ama sen hâlâ varsın. Buradasın. Birilerine anlatıyorsun. Bu küçümsenecek bir şey değil, çok kıymetli bir cesaret. Sessizce içine atmaktansa, anlatmaya çalışıyorsun. Ve bu, içinde hâlâ bir şeylerin düzelmesini isteyen bir tarafın olduğunun göstergesi. O tarafına sarıl. “Yeter artık, yapamıyorum” dediğin anlarda bile, o minicik umut hep var.

  Lütfen bir adım at. Bu konuşmayı burada bırakma. Psikolojik destek alabilecek bir yere başvur. Bu bir zayıflık değil, aksine güçlü insanların cesaretidir. Ailene ya da arkadaşlarına güvenmiyorsan bile, senin gibi yorgunları dinlemeye hazır uzmanlar var. Seni yalnız sanma. Ve unutma, bazen hayat sadece bir kişiyle değişebilir. Bir kişi seni dinler, anlar, değer verir. Ve sen o gün, “iyi ki sabretmişim” dersin. Bugün içmek değil, nefes almak için çabala. Sana zarar verenleri değil, seni iyileştirenleri aramaya başla. Bu dünyadan sessizce gitmek yerine, bu dünyada sana iyi gelecek şeyleri bulmak için savaşmanı isterim. Çünkü sen değerlisin. Görmeseler de, sen varsın. Ve bu yeter. Şimdilik sadece bir adım… Ben buradayım. Her mesajın değerli. Lütfen devam et.

  0

  1 Yorumla

  • 

    Soran

    10 ay

    Bunu ne ara, yazdın lan

    Yorumla

Kızlardan ilk cevabı sen paylaş ve
3 Xper puan fazladan kazan!