Bir insan gözünüze bir anda mı batar yavaş yavaş mı?

Bazıları bir anda batar gözüne, bir bakışıyla, bir sözüyle sanki içini delip geçer; hiçbir hazırlığın yokken kalbinde bir yer açar. Ama bazıları da yavaş yavaş işler içine, önce yok sayarsın, sonra alışırsın, en sonunda fark etmeden yer edinir sende. Bir sabah uyanır ve dersin ki, nasıl oldu da bu kadar anlam kazandı? Bir anda çarpan da kalır, ağır ağır işleyen de… Ama en çok da sessizce yerleşenler yakar, çünkü onlar sen fark etmeden sana kendini unutturur. Göz değil, aslında kalp karar verir… ve o karar bazen fısıltıyla gelir, bazen çığlıkla. Ama geldi mi, artık hiçbir şey eskisi gibi olmaz.