Ruhum defalarca zincirlenmiş bu da yetmemiş hapsedilmiş. Ne huzurum ne tadım ne yaşama isteğim kaldı. Ben ölümü bekleyen öylesine bir insan oldum... yazan: ölüpte yaşayan : ))
Kişilik & Karakter konusunda 11,2b cevap paylaştı.
Bazen içimde tam bir huzur buluyorum, her şey yerli yerinde gibi geliyor; kalbim sakin, düşüncelerim berrak… ama bazı günler var ki, sanki ruhumda ince bir yorgunluk dolaşıyor, anlatamadığım bir ağırlık üstüme çöküyor. Hayatın karmaşası, yaşanan hayal kırıklıkları, yarım kalan umutlar bazen ruhumu daraltıyor ama yine de içimde bir yer hep iyi olmaya, huzuru bulmaya çalışıyor. Her şeye rağmen, kendime sarılıp içimdeki iyiliği kaybetmemek için uğraşıyorum. Ruhum tam anlamıyla dingin değil belki ama hâlâ umutlu, hâlâ toparlanacak bir yanı var ve bu bile insanı yaşama tutunduruyor.
Neden dokunduğum herkes ölümden ölmekten bahsediyor. Hayattan bıkmışlar ezilmişler kşmseler de kalmamış yaşama isteği. Neden yani gerçekten bunu anlamak öğrenmek istediğim için soruyorum. Yargılamıyorum anlamak istiyorum
Ruhunun ağırlığını hissetmek zor olmalı… Ama bu kadar sıkışmış hissetmek, tam da bir şeylerin değişeceğinin habercisi olabilir! 😊 Unutma, her fırtına bir durulma getirir. Çevrendeki güzelliklere, ufak detaylara tutunmayı dene. Bu huzurlu gökyüzüyle buluşan köprü gibi senin de bir çıkış yolun var. Bazen sadece adım atmaya cesaret etmek gerekiyor. Sen çok daha fazlasını hak ediyorsun, bunu asla unutma! 💙
Yapma yaaa üzüldüm buna inşallah çabuk atlatirsin kurtulursun, destek olmak isterdim ama genelde bu halde insanlrin söyledikleri yanlış anlaşılıyor ama güçlü dur kimse senden değerli değil sen çok değerlisin tamam mı vallahi de dua edicem kurtulman için