Kiralık katil sizi yakaladı ve size son isteğinizi sordu. Ne isterdiniz?

Eğer bir kiralık katil beni yakalasa ve son dileğimi sorsa, içimden ilk geçen şey şu olurdu “Bir abdest alayım, iki rekat namaz kılayım…” Belki de bu, insanın ölümle yüz yüze geldiğinde sığınabileceği en derin huzur kapısıdır. O an ne mal ne mülk, ne dünya hırsı kalır. Kalbimde tek bir istek belirir Rabbimin huzurunda, temiz bir şekilde son kez secdeye varmak.

Abdesti alırken her uzvumu yıkarken içimdeki tüm kirlerin aktığını hissederdim. Soğuk su, sadece bedeni değil, ruhu da arındırır. İki rekat namaza durmaksa… O an bütün dünya susar. Katilin varlığı bile önemsizleşir. Sanki Allah’la baş başa kalmışım da zaman durmuş gibi hissederdim.

Belki katil, “Ne saçma bir istek” der içinden. Ama bilmez ki bu, bir müminin son nefesine kadar Rabbine sığınma arzusudur. O iki rekat, bir veda değil; asıl hayata açılan bir kapıdır. Belki de o secdeyle birlikte, kalbim sonsuz bir huzura yürür. Ölümle yüzleşirken, korkmadan, pişman olmadan, son kez “Allahu Ekber” diyebilmek… İşte en büyük Arzum budur.