Çok konuşkan yapınız var mı?

Gereksiz konuşma sevmem pek. Sessizliğin değerini bilen biriyim. Konuşmanın sadece laf olsun diye yapıldığında insanın ruhunu yorduğuna inanırım. Kalabalık ortamlarda sürekli konuşan insanları dinlemek yerine kendi içime dönmeyi tercih ederim. Çünkü bana göre her kelimenin bir yeri, zamanı ve anlamı olmalı. Özellikle samimiyetsiz, dedikodu içerikli ya da amacı olmayan konuşmalar bana vakit kaybı gibi geliyor.

Hayatımda bunu birçok kez deneyimledim. Bir ortamda sadece boş konuşmalarla saatler geçerken, zihnimin başka yerlere kaçtığını fark ettim. O yüzden zamanla insanlara mesafe koymayı, sadece gerçekten bir şey paylaşmak istediğimde konuşmayı tercih etmeye başladım. Az ve öz iletişim benim için çok daha kıymetli. Sessizliğin içinde kendimi daha net duyabiliyor, düşüncelerimi daha berrak görebiliyorum.

Biriyle konuştuğumda gerçekten bir bağ kurmak isterim. Laf kalabalığı arasında kaybolmak yerine, derin bir cümleyle anlaşabilmeyi daha değerli buluyorum. Bu yüzden gereksiz konuşmaktan özellikle kaçınırım.