Bardağa dolu tarafından bakanlardan mısınız?

Her şey darmadağın olduğunda bile, bir ucundan toparlamaya çalışanlardanım. Canım yansa da, içimde hep az da olsa bir umut kıvılcığı tutanlardan. Bardakta ne kaldıysa ona bakıp, oradan yeniden başlama cesareti bulanlardanım. Çünkü hayatta ne tamamen boşluk var ne de tam anlamıyla doluluk. Önemli olan, ne kadar kaldığı değil, kalanla ne yaptığın. Yıkıldığında ayağa kalkmak mı zor, yoksa yeniden umut etmek mi bilmiyorum ama ben ikisini de yapmaya çalışanlardanım. Bardağın dolu tarafına bakmak bazen bir seçim değil, hayatta kalma şekli oluyor.