Neden bu kadar sinirli bi insan oldum ben?

Çünkü içini kimse duymadı belki, sesini bastırdın, hep güçlü görünmeye çalıştın ve zamanla içinde biriken her şey öfkeye dönüştü. Sinir dediğin çoğu zaman bastırılmış acının, görülmemiş emeğin, söylenememiş sözlerin başka bir biçimidir. Belki de hep anlayışlı olmaya zorlandın, sınırlarını koruyamadın, sustun sustun ve artık susamıyorsun. Bu seni kötü biri yapmaz, sadece çok dolmuş bir kalbin dışa vuran çırpınışıdır. Öfkeni yargılama, anlamaya çalış. Çünkü her sinirin arkasında ihmal edilmiş bir yanın vardır ve o da sadece duyulmak ister. Kendine şefkatle yaklaş, iyileşmek orada başlar.