Günlük hayatta sinir uçlarınıza dokunan insan tavırları neler?

Günlük hayatta en çok sinir uçlarıma dokunan tavırlardan biri, insanlara sürekli olarak üstten bakılması. Özellikle biri kendini herkesten üstün görüp küçümseyici bir tavır takındığında içten içe geriliyorum. Bir diğeri ise pasif agresiflik… Açık açık konuşmak varken laf sokmalarla, imalarla kendini ifade etmeye çalışan insanlarla iletişim kurmak gerçekten zor geliyor. Bu gibi durumlarda içimde bir öfke yükseliyor ama genelde sakin kalmaya çalışıyorum, özellikle aile içinde. Çünkü bazı şeyleri konuşmak, anlatmak, herkesle mümkün olmuyor.

Ailemde genellikle anlayışlı biri olmaya çalışırım. Kavga çıkaracak bir ortamda bile sessiz kalarak ortamı yumuşatmayı tercih ederim. Fakat bu her zaman kolay olmuyor. Özellikle fikirlerime değer verilmediğini hissettiğimde, içimde kırgınlık oluşuyor. Yine de öfkeyle değil, mümkünse sabırla yaklaşmaya çalışıyorum. Çünkü zamanla fark ettim ki; ani tepkiler çoğu zaman pişmanlık getiriyor. Beni anlamayan birine kendimi anlatma çabam da zamanla azaldı. Artık kendimi yıpratmaktansa, mesafe koymak veya konuyu değiştirmek daha sağlıklı geliyor. Ama yine de bazen içimde "Keşke söyleyebilseydim" dediğim çok şey oluyor.

Dün markette bir olay yaşadım. Kasada ürünleri geçiriyordum. Adamın biri yan kasaya geçerken market arabasını sol bel kısmıma vurdurarak geçirdi. Ardından kusura bakmayın özür dilerim cümlesi tarzı cümle bekliyorum. Hiçbir şey söylemedi ve ürünlerini geçirmeye başladı. Tişörtün sol kısmını inceleyeyim dedim kirlenmiş olduğu gibi ufak bir yırtık fark ettim. Üstümde beyaz tişört vardı. Sonra tabi burnumdan soluyorum. Toplum içinde adap öğrenin adap dedim acayip sinirliyim elimden bir kaza çıkacak şimdi dedim. Bunları dedikten sonra kusura bakmayın diyor. Aldım poşetleri sinirle çıktım. Taze hikaye 😮‍💨