Çabuk pes eder misiniz?

Çabuk pes etmem ama bazen öyle anlar olur ki, verdiğim emeğin karşılığı bir adım bile gelmeyince yorulurum. Sabrederim, beklerim, elimden geleni yaparım ama karşımdaki duvar gibi kalırsa içimden bir ses artık yeter der. Pes etmek değil aslında bu, kendimi yormamayı öğrenmektir. Çünkü hep mücadele eden taraf olmak, bir yerden sonra insanın içini çürütür. Güzel şeyler kolay gelmiyor diye inandım hep ama bazen bazı şeylerin de zorlamaya değmeyeceğini anladım. O yüzden çabuk pes etmem, ama boşuna savaş da vermem. Sessizce çekilir, içimle barışırım. Ve işte o an gerçek gücüme ulaşırım.