“Bu aralar nasılsın?” sorusuna ne cevap verirdin?

Sessizim bu aralar. Gözlemliyorum. Zihnim duru, ama hep tetikte. Sevdiğim kitapları yeniden okuyorum. Sevebileceğim yeni kitaplar buluyorum. Bol bol müzik dinliyorum. Müzik yapıyorum ara sıra. İşime odaklanıyorum, sporuma ve sağlığıma. Vakit buldukça aileme, sevdiklerime. Özellikle de küçük yeğenlerimle çocuklaşmaya kaçıyorum bazen.

Merak ediyorum... sen nasılsın? Gerçekten.

Kendine karşı dürüst müsün bu günlerde?

Yoksa içindeki fırtınayı başkalarından saklayarak ve kimseye tutınmadan dik durmaya çalışarak mı yürüyorsun?

Bazen sebepsiz yere kendimizi kötü hissedebiliriz Buna Yalnızlık da dahil olur konuşup Birine bir şeyler anlatmak istersin güvenemez korkarsın Kendini geri çekersin bu seni daha da yalnızlaştırdığı gibi daha fazla içine kapatır bazen uzaklarda Bir Alo diyebileceğim birileri olmalı fakat seni tanımamalı sen de onu tanımamalısın kendinle Sohbet eder gibi haykırmalısın içini dökmelisin Bu gerçekten iyi geliyor Ben şahsım adına 3 senedir böyle sohbet ettiğim en yakın arkadaşıma bile söyleyemeyeceğim sırlarımı sorunlarımi ya da Yalnızlığımı kusuyorum fakat çevremde hiç kimseyle sır ve düşüncelerimi paylaşmıyorum en ufak bir sorunda o sır dönüp dolaşıp çevrene zarar veriyor bunu da yapamıyorsan bir günlük tutarak yazmaya çalış Bu da insana iyi Hissettir

Değişik bir haldeyim, iyi desem iyi değil kötü desem kötü değilim. Yolumun üzerinden bir çok dikenler taşlar ayıkladım, artık mücadele etmek dahi istemiyorum.