Sen olduğundan emin misin?

Nasıl anlatmalı bilmiyorum ama son iki buçuk yılda öğrendim ki gerçekten hiç bir şey bana ait değilmiş ve ben aslında bu kadar yokluğun içinde beni sevip bu dünyaya bahşeden için varım, evet zamanında çok sevdim ve çok sevildim sonra zamanla her şey yiyip gitti dün bana her şeyimsin diyenler , bugün " seni tanıdığıma pişmanım " cümlesi ile çıkıp gittiler, fark ettim ki yanımda iken gerçekten güçlü olmamı değil de beni zayıf görerek kendimi tatmin edici duygular beslediler. Hep düşündüm neden gitti? Ne zaman geri gelecek? Bir yokluğun içinde çırpındıkça battım , çoktan gitmeyi tercih etmiş ve asla dönmeyecekti , tedavi gördüm belki kendime yemediğimm için tedavi görüyorum sandım , meğer çok yorgunmuşum derdimi anlatıp dermana vesile olacak insanlar bulmam gerekiyormuş. Her zaman aynaya bak dediler terapistlerim, kendimden tiksinen ben şimdi " iyi ki varsın" diyor , bir terapi sırasında Gül gördüm ve bana insanlar kokumuzdan rahatsız oluyor diye asla kokmaktan vazgeçmedik. Hayat böyle arkadaşlar dün burada olan yarın başkasının hikayesinde yer alır kısacası görevi biten gider. Kimseye kızmayın çünkü herkes fani ve fani olan her şey bizden gitmeye mahkum kaldı ki kul eceli geldiğinde bedenini terk ediyor. Bir hocadan duymuştum fani olan her şey geçici baki olan Allah'ı unutmamak gerekir. Evet insanız seviyoruz ama bunun yanı sıra her şeye bağlanıyoruz, artık yaş 30 ve biliyorum ki bu dünya bana ait değil, namaza başladım sonsuz olan ahirette Allah'a karşı yüzüm olsun diye, çok sevdiğim biri için dua ediyorum hidayete nail olsun diye biliyorum ki Allah kalbini en güzel getirecek. Ölümden öte yol yok, dün çok beğenilen nice yüzler şimdi hesap vermek ile meşguller , umarım Allah'a iyi bir kul olarak ölebilirim

Bu sabah uyanan da bendim dün sinirli halim de bendim aynaya baktigim kişide bendim insanlar tek tip değil duygularımız varoldugu sürece değişim içindeyiz bence.

Ben bir yabancıdr

Öteki kimdir içimizde aynalara yansıyan
Hangi biziz
Gerçek biz belki de hiç aynayla yüzleşmedi