Hayalinizdeki kadını/adamı anlatın desem?

Sağdaki ile soldaki yer mi değiştirse

Sağdan Ryan Gosling gibi, soldan Mevlana gibi" demişsin ya… Çok güldüm ama bi’ o kadar da düşündüm. Çünkü Mevlâna'yı solda hayal etmek gerçekten içime sinmedi. O kalbin en sağ yanına, vicdanın baş köşesine yakışır. Zaten Mevlâna olmak yön meselesi değil, gönül meselesidir. Yani solda da dursa, sağda da olsa, insanın içini aydınlatan bir ışık olur — ama senin o sağ-sol metaforunda bir terslik var gibi.

Ryan Gosling'in dışı cilalı Hollywood karizmasıysa, Mevlâna'nın durduğu yer iç âlemin zarafeti. Birisi göz alır, diğeri gönül. Ama biz bu ikisini aynı cümleye koyunca ister istemez çağın çatışmaları da giriyor araya. Çünkü sağ-sol deyince sadece bedenin yönlerinden değil, artık siyasetten de konuşmuş oluyoruz.

Psikolojide de öyledir ya: İnsan hep iki uç arasında savrulur. Bir yanı gösteriş, dış dünya, onay alma arzusu... Diğer yanı sessizlik, iç ses, derin düşünce. Modern insan da bu ikisi arasında sıkışıp kalıyor. Sağında Ryan gibi havalı olmak istiyor, solda Mevlâna gibi derin... Ama işin kötüsü, bu iki yön bazen birbiriyle konuşmaz bile.

Politikaya gelince... Orası zaten tam bir "Ryan-Mevlâna savaşı". Bir yanda vitrinlik sözler, pazarlanabilir imajlar... Diğer yanda gerçek ihtiyaçlar, derin değerler. Ama çoğu zaman Mevlâna gibi olanlar siyasette tutunamaz, çünkü onun dili reyting getirmez. Oysa ki hakikat tam da oradadır. Duru, sade, derin... Ama biraz da yalnız.

Belki de mesele, Ryan gibi görünmeye çalışırken Mevlâna'yı içimizde kaybetmemek. Çünkü günün sonunda seni sen yapan ne yüzün ne de yönün... Ne sağ ne sol... Kalbin nereye dönükse, sen oradasın.