Huzurunuz var mı?

Bazen evet, bazen hayır… İçimde bir yer var, hep sessiz, hep dingin; ne olursa olsun oraya sığınmak istiyorum. Ama hayat öyle bir yer ki, bazen o huzuru da susturuyor. Kalabalıklar arasında kaybolduğumda, beklenmedik bir söz canımı acıttığında ya da içimde olup bitenleri kimse anlamadığında o huzur kayboluyor sanki. Ama sonra bir müzik, bir gece yürüyüşü ya da içten gelen bir gülümsemeyle geri geliyor. Huzurum tam değil belki ama ara sıra uğrayan bir dost gibi… Gittiğinde özlüyorum, geldiğinde sarılıp susuyorum. Ve biliyorum, ne olursa olsun içimde onu yeniden bulacak gücüm var.