Dışarıda kahkaha atan biri bile, kafasında kendisiyle savaş veriyor. Ya sen?

Dışarıda kahkaha atan biri, çoğu zaman sadece gülümsemeyi seçmiştir; içinde fırtınalar kopsa da, yüzünde güneş açar gibi yapar. Çünkü bazen insan, en büyük savaşını kimse görmesin diye en güzel maskesini takar. O yüzden biri gülerken bile acıyı taşıyabilir yüreğinde. Ya ben? Ben de çoğu zaman kelimelerle susuyorum. Dışarıdan güçlü, sakin, yolunu bilen biri gibi görünsem de, içimde kendi kendimle verdiğim sessiz bir mücadele var. Her insanın içinde, kimsenin duymadığı bir ses yankılanır. Ve bazen o ses, en kalabalık anda bile insanı yalnız hissettirir. Ama hayat, o savaşın içinde kaybolmadan gülümseyebilme cesaretidir.

Yok benim savaşım halen devam ediyor. Pes eden yok