Affetmek mi daha güçlü kılar insanı, unutmak mı?

Bu sualin yanıtını kendi içimde verebiliyorum artık, şimdi öyle çok huzurluyum ki, kesinlikle ve kesinlikle unutmak iyileştirir diyorum, üzerinde durmamak, aman diyip sallamak, gerçek anlamda unutmak mümkün olmayabilir lakin yüreğinde kalmaması, o olay aklına geldigi vakit sen de olumsuz duygu bırakmaması, oluşturmaması unutmak demektir, unutmak o kişiyi etkisizleştirmektir kendi dünyamda ve ben unutmayı başardım, affettim mi hayır, affetmek de istemiyorum, çünkü insan çok sevdiği, kıyamadığı kişiyi affedebilir bence ya da sahiden karşıdakinin pişman olduğunu görürse, toyluğuna verip de affedebilir lakin bazı kişiler affedilmeye layık değildir, bana göre affetmek iyileşmek demek değil, bilhassa kişi hazır değilse affetmeye ve affediyorsa daha çok hastalanır, unutmak iyileştiriyor insanı, dilinden ve yüreğinden düşürmek o kişiyi iyileştiriyor, unutmak insanın kendine yaptığı bir iyilik , mutluluğa giden bir huzur, asıl mutluluğu unutunca tattım, unutunca şöyle oluyor, o olay aklına gelse bile; sanki senin başına gelmemiş gibi, sanki bir başkasının başına geldi, sanki hiç acı çekmemişsin gibi, hükmü kalmıyor artık unutunca ve insan unutmaya başlayınca aslında o kişiyi hiç sevmediğini anlıyor, aslında başka şeylere ağladığını da anlıyor, üzüntüsünün o kişiyle ilgisinin olmadığını da anlıyor, bir zamanlar beni üzen olaylar şimdi aklıma gelince amaan diyorum, salla gitsin, hoş bir üşengeçlik var üzerimde, üşeniyorum eski defterleri açmaya, üzülmeye, bazı kişileri etkisiz hale getirdim unutarak, onları kendileri gibi ikiyüzlü ve yalakalara bıraktım, unutmamanın bir sebebi de kişinin kendisiyle barışık olmasından, her şeyi ciddiye almasından, her şeyi kişisel algılamasından kaynaklanıyor biliyorum, ben ne zaman kendimle barıştım, işte o vakit unuttum, şimdi ise ah diyorum zamanında ciğeri beş para etmez iki kuruşluk şahsiyetsizler yüzünden üzüleceğime balkonumda mis gibi kahvemi höpürdete höpürdete içseydim diyorum, hayat şimdi güzel işte, olsun şimdiden sonra mutlulukla içerim tüm kahvelerimi balkon keyfi yapıp :))

Bence insanı en güçlü kılan şey affetmek değil yok sayıp unutabilmek. Çünkü affetmek bazen yük taşımak gibi ama yok sayıp devam etmek insanı özgürleştiriyor.