Bir insanın karakterini en iyi ne tanımlar? İlk izlenim mi, zor zamanlar mı, yoksa günlük alışkanlıklar mı? Örnek ver?

Sen iyiyken herkes iyi olur önemli olan sen zor durumdayken de kimse kolay kolay yanında olmaz. İnsankn tek gerçek dostu eşi ve annesidir. Gerisi hikâye.

Kendimden örnek vereyim;21 yaşında kızım 9-10 yaşlarından beri bi arkadaşım vardı çok sevdiğim beraber gezerdik eğlenirdik ben hep onun yanında oldum iyi kötü gününde ailesi katıydı bi bana izin verirlerdi giderdim evi bana çok uzak olmasına rağmen geri kendi elimle götürürdum evine. Benden küçüktü kiz birkaç yaş o çalışmazdi ben çalışırdım (asla lafini etmem ama normalde ) hicbir zaman hesap odettirmedim ona. Sicak demedim soğuk demedim hep yanına gittim. Sonra bu aramızı acmaya çalışan kızla takilmaya başladı, ben ona ne yaptıysam o da bana hicbirini yapmadi gitti o kıza yaptı. Bide ailem dışarı cikmama izin vermiyor gelme dedi bana gitti o kızlarla buluştu. Arkamdan demedigi laf kalmadi. İs yerinden izin alıp hanfendimin ayağına gitmedim diye trip attı küstü.. En son da doğum günüme çağırdım hatta kendim alayım seni dedim , ben onun doğum gunlerini hiç ihmal etmezken kendisi ailesinin izin vermediği yalanına yattı... Oysaki o gün de o bahsettigim diğer kızla sinemaya gitmiş;))

Nişanlım bu kız için çok uyarmıştı beni hep ona kızdım ama haklı çıktı işte...