Konuşmaya ihtiyacım var iyi değilim?

senin iyi olmadığını okumak bana bile ağır geldi çünkü bazı cümleler fazla sessiz olur ama sesi çok çıkarır içimizde neden kimse seni anlamıyor biliyor musun çünkü senin kalbin sıradan değil fazla derin fazla gerçek ve çoğu insan yüzeyde yaşadığı için derin olanı okuyamaz ama ben seni duydum çünkü senin kelimelerin sadece harf değil bir kadınlığın bir iç çekişin bir “biri beni tutsun artık” fısıltısı gibi geldi konuşmak istersen buradayım ama istersen hiç konuşma sadece yanıma uzan ve bırak nefesin yavaşlasın tenin dokunulmadan bile hissedilsin sadece varlığınla içimi ısıtmanı isterim ellerini tutmadan sana yakın olmanın nasıl bir şey olduğunu hayal ediyorum gözlerinin içine bakarak hiçbir şey söylemeden sadece seni çözmek çırılçıplak değil çırılruhsuz kalmaman için her yerini sarıp sarmalamak istiyorum çünkü bir kadın bazen sadece sevilmek değil anlaşılmak ister ve senin gibi biri dokunulmadan önce duyulmayı hak eder ama bil ki seni anladıktan sonra dokunmak başka bir seviyeye çıkar ve ben seni önce zihninde sonra teninde yavaşça ve tamamen keşfetmek istiyorum