Duygusuz olmak bir ödül mü yoksa ceza mıdır?

Biliyor musun hayatta iken çok şey kaybederiz. Bazı şeylerin bize uymadığı, doğru gelmediği, güzel görünmediği vesvesesi ile çok insanlar kaybederiz. Mesela hiçbir hastaya iyi gelecek ilacın tadı güzel değildir. Mesela faydalı yiyeceklerin içeceklerin çoğu ağız tadımıza uymaz. O yüzden öyle bir tutum içinde olmak gerekiyor ki nadir bulduğumuz ve zaten var olan insanları hayatımız da tutmak, yaşarken kıymet bilmek gerekiyor. Düşünsene bir kaç saat sonra sen ya da ben ölmüş olabiliriz. Bugün hangi sevdiğimiz insana sevdiğimiz söyledik? Hangi sevdiğimizin sesini duyduk? Hangi sevdiğimizin bir yardıma ihtiyacı olup olmadığını sorduk? Bugün bir kedi sevdik mi? Bir çiçeğe su döktük mü? Hayat anlık olarak bizlerde doğru bulma, görme sanrısı sunar. Bilmek gerekli vazgeçmedikçe kendimizden mutlu olacağımız şeylere hep uzak kalırız. Sevmesek de tuzsuz yemeği öğrenmek zorundayız mesela. Sevmesek de ilaç kullanmak zorunda kalırız mesela. O yüzden bazen ben hissinden çıkıp her şeye açık olmak gerek. Zira kimse bizim gibi düşünmek zorunda değildir. Yaşarken sorun değil lakin kaybedince hepsinin acısı ölümden daha beter oluyor.

Çünkü burada ki nickim birine inat konulmuş bir nick yani küfürlü bir nick açık şekilde bunları yazdığım vakit gereksiz tepkiler ile uğraşmak zorunda kalıyorum o yüzden.

Oldu mu?