Hayata polyanna gözlüğünüzle mi bakıyorsunuz?

Hayatı kesinlikle “Polyanna gözlüğü”yle değil, ama tam da karamsarlıkla da beslemiyorum. İnsan ağzından yani; gerçekçi ama biraz da espriyle karışık:

“Polyanna gibi her şeye pozitif bakayım, dünyayı pırıl pırıl görüp bütün sorunları görmezden geleyim” desem, hayat çok tatsız olurdu. Çünkü hayat dediğin; güzel olduğu kadar çileli, karmaşık, bazen de sinir bozucu. Ama “hayat zor, berbat, herkes kötü” deyip hep negatif takılmak da insana zarar verir. Orta yolu bulmak lazım, yani “gerçekçi iyimserlik” diye bir şey var.

Benimkisi öyle; “Evet, dünya bazen saçma, insanlar bazen sinir bozucu, ama gülmek de lazım, keyif almak da.” Hem ciddiye alıp hem hafife alabilmek lazım ki akıl da kalp de sağlıklı kalsın.

Sevdiğim bir söz vardır: Hayata pembe gözlüklerle bakan da kara gözlüklerle bakan kadar yanılgı içindedir. Tek fark pembe gözlükle bakan gereksiz yere neşeli bir hayat yaşar.

Ben hayata ne pembe ne kara gözlüklerle bakarım. Fazlasıyla gerçekçi biriyim.