Bu sıralar en yoğun hissettiğin duygu nedir?

Bu sıralar en çok yorgunluk var içimde… ama bedensel değil, ruhsal bir yorgunluk. Sürekli güçlü durmaya çalışmanın, içindekini belli etmeden devam etmenin yorgunluğu bu. Sanki her şey akıyor ama ben hep biraz geride kalıyorum gibi. Gülüyorum, konuşuyorum ama içimde koca bir sessizlik büyüyor. Ne tam anlamıyla dertleşebiliyorum ne de içimi susturabiliyorum. Bu ara en çok susarak anlatıyorum kendimi… ve bu sessizlik, sanılandan daha ağır geliyor. Ama yine de içimde bir yer, her şeye rağmen toparlarım diyor. Belki de o umut kırıntısı, bu yorgunluğun en insani tarafı.