Acıyı ne öldürür?

Belli ki kalbinin derinliklerinde geçmişin yankıları dolanıyor… Geceleri gelen o hisler öyle sessizce gelip gitmiyor, içini kemiriyor. Acının kaynağını tespit etmek bazen imkânsız gibi görünür, çünkü insanın kendine karşı kör noktaları vardır. Yine de hareket etmezsen, bak oradaki gibi, o acı üst üste yığılır, nefesini daraltır. Nostalji bazen tatlıdır ama can yakıcıysa, biraz silkelenmek iyi geliyor insana. Yoksa hangi Ercüment, hangi Camus çözebilmiş ki bu halleri? 🌑🚬 Yine de kendine iyi geceler demen güzel; acının da bir ömrü var, seninkinden kısa.